Yapay görme sistemi tasarımının beş temel noktası

Feb 03, 2023 Mesaj bırakın

Birincisi: aydınlatmanın kararlılığı

Endüstriyel görüntü uygulamaları genel olarak dört geniş kategoriye ayrılır: Konumlandırma, ölçüm, tespit ve tanıma; bunların arasında aydınlatma kararlılığı için en yüksek gereksinime sahip ölçümdür, çünkü aydınlatma yüzde 10-20 oranında değiştiği sürece ölçüm sonuçları elde edilir. 1-2 piksel tarafından önyargılı olabilir, bu bir yazılım sorunu değildir, ancak görüntünün üst kenarının konumunun değişmesine yol açan aydınlatma değişikliğidir. En güçlü yazılımlar bile sorunu çözemez. Sistem tasarımı açısından, ortam ışığının girişimi ortadan kaldırılmalı ve aktif aydınlatma kaynağının ışık kararlılığı garanti edilmelidir. Elbette, donanım kamera çözünürlüğü aracılığıyla, çevresel müdahaleye direnmenin bir yolu olan doğruluğu da iyileştirmektir. Örneğin, önceki kameranın karşılık gelen nesnesinin alan boyutu piksel başına 10um'dur, ancak çözünürlüğü iyileştirdikten sonra piksel başına 5um olur. Doğruluğun yaklaşık olarak iki katına çıktığı kabul edilebilir ve çevreye müdahale doğal olarak artar.

 

İkincisi: iş parçası pozisyonunun tutarsızlığı

Genel olarak konuşursak, ister çevrimdışı algılama ister çevrimiçi algılama olsun, ölçüm öğeleri için, tam otomatik algılama ekipmanı olduğu sürece, ilk adım ölçülecek hedefi bulmaktır. Ölçülecek hedef görüş alanında her göründüğünde, ölçülecek hedefin nerede olduğunu doğru bir şekilde bilebilmek için, bazı mekanik fikstürler vb. Konumlandırma işlevinin kullanılmasını gerektiren aynı konumda her göründüğünde ölçülecek, konumlandırma doğru değilse, ölçüm aracının konumu doğru olmayabilir, ölçüm sonuçları bazen büyük sapmalara sahip olabilir

 

Üçüncüsü: kalibrasyon

Genel olarak, yüksek hassasiyetli ölçümde aşağıdaki kalibrasyonun yapılması gerekir: optik distorsiyon kalibrasyonu (eğer yazılım lensi kullanmıyorsanız, genellikle kalibre etmek gerekir); projeksiyon bozulma kalibrasyonu, yani kurulum konumunuzun hatasıyla temsil edilen görüntü bozulma düzeltmesi; ve görüntü alanı kalibrasyonu, yani her pikselin karşılık alanının boyutunun özel olarak hesaplanması.

Bununla birlikte, mevcut kalibrasyon algoritmaları düzlem kalibrasyonuna dayanmaktadır, eğer ölçülecek fizik düzlem değilse, kalibrasyonun başa çıkmak için bazı özel algoritmalar yapması gerekecektir, normal kalibrasyon algoritması çözemez.

Ayrıca bazı kalibrasyonlar için kalibrasyon plakası kullanılmadığı için özel kalibrasyon yöntemleri tasarlanmalıdır, bu nedenle kalibrasyon yazılımdaki mevcut tüm kalibrasyon algoritmaları ile çözülemeyebilir.

 

Dördüncüsü: nesnenin hareket hızı

Ölçülen nesne sabit değil, hareket halindeyse, hareket bulanıklığının görüntü doğruluğu (bulanık piksel=nesne hareket hızı * kamera pozlama süresi) üzerindeki etkisini de dikkate almak gerekir. yazılımla çözüldü.

 

Beşincisi: yazılım ölçüm doğruluğu

Ölçüm uygulamasında, yazılımın doğruluğu, konumlandırmadaki gibi 1/10-1/30 piksel yerine, tercihen 1/2'ye uygun olarak yalnızca 1/2-1/4 piksel olarak kabul edilebilir. çünkü yazılım, ölçüm uygulamasındaki görüntüden çok az özellik noktası çıkarabilir.